tale.fyi

contents▾
contents
  1. Opmerkingen van de bewerker
  2. KINDEREN UIT M'N KLAS.
  3. INHOUD.
  4. CHRIS.
  5. LIESBETH.
  6. PIET.
  7. ELSJE.
  8. ARIE BOMBARIE.
  9. MIENTJE.
  10. 't PRINSJE.
  11. TRUI.
  12. JOPIE.
  13. DE MEIJERTJES.
  14. STEVEN.
  15. IMMETJE.
  16. GAASSIE.
  17. JUUDJE.
  18. JAN.
  19. ENGELIENTJE.
  20. JASSIE.
  21. Overzicht aangebrachte correcties
English ▾

Kinderen uit m'n klas

P. J. Cohen de Vries

free · 42,060 words · 4 h 25 m audiobook, read by Bianca Kramer for LibriVox

text from Project Gutenberg

scroll plz ↓continue ↓

(start over)

Opmerkingen van de bewerker

De tekst in dit bestand wordt weergegeven in de originele, verouderde spelling. Er is geen poging gedaan de tekst te moderniseren.

Afgebroken woorden aan het einde van de regel zijn stilzwijgend hersteld.

Overduidelijke druk- en spelfouten in het origineel zijn gecorrigeerd; deze zijn voorzien van een dunne rode stippellijn, waarbij de Brontekst via een zwevende pop-up beschikbaar is.
Variaties in spelling zijn behouden.

Een overzicht van de aangebrachte correcties is te vinden aan het eind van dit bestand.

KINDEREN UIT M'N KLAS.

KINDEREN UIT M'N KLAS

DOOR

P. J. COHEN DE VRIES.

W. DE HAAN—UTRECHT—1922

Aan m'n man.

Niet zonder schroom trokken de „Kinderen uit m'n klas” voor 't eerst de wijde wereld in. Bij de Nieuwe Rotterdamsche Courant vonden ze een gastvrij onderdak en tot hun groote vreugde werden ze door de lezers van dat blad zeer hartelijk ontvangen. Veel vrienden mochten ze zich verwerven en zelfs ontvingen ze herhaaldelijk de uitnoodiging, om nog eens, en dan samen, te verschijnen. Zoo staan ze dan gereed voor de nieuwe reis, trotsch op het keurige pakje, waarin ze voor deze gelegenheid zijn gestoken en echt in hun schik, dat ze nu voortaan bij elkaar mogen blijven.

INHOUD.


Bladz.
Chris 1
Liesbeth 9
Piet 18
Elsje 26
Arie Bombarie 38
Mientje 48
't Prinsje 58
Trui 66
Jopie 76
De Meijertjes 85
Steven 94
Immetje 103
Gaassie 113
Juudje 120
Jan 128
Engelientje 135
Jassie 143

CHRIS.

De bel gaat. 't Is negen uur.

Gehoorzaam trekken m'n paardjes aan; de wagen rolt kalm in 't zelfde spoor van alle dagen, de les is begonnen.

Daar gaat de deur open. Het Hoofd komt binnen, met een nieuwen jongen.

Lieve hemel! denk ik. Dat wordt No. 40. De klas is al zoo vol! En toch al zooveel jongens!

Met één oogopslag zie ik, dat hij groot en forsch is. „Misschien komt hij maar op proef en kan een klas hooger geplaatst worden,” is mijn laatste troost.

„Juffrouw,” begint het Hoofd, „hier kom ik u een nieuwen leerling brengen; die wil graag in deze klas komen!”

M'n nieuwe leerling en ik bekijken elkaar.

„Hoe heet je?” vraag ik.

„Chris Manders.”

„En hoe oud ben je?”

Hij is een jaar ouder dan de norm van m'n klas. Toch ziet hij er niet dom uit, of achterlijk. Ook heeft hij niet het verlegene en stugge van de zittenblijvers. Hij kijkt me zelfs vriendelijk aan, uit een paar diepblauwe oogen. Maar 't gezicht heeft iets onkinderlijks, iets vroeg-wijs. 'k Geloof, dat het voornamelijk zit in den trek om den mond.

Ondertusschen heeft hij mij met evenveel aandacht opgenomen, als ik hem. Maar nu schijnt hij met zijn onderzoek gereed. Hij kijkt eerst eens door 't raam en monstert dan de klas, d.w.z. alleen de jongensrijen.

„'t Is een kleine zwerver,” fluistert 't Hoofd achter de leerplichtkaart, die hij in de hand heeft. „Eenig kind van een weduwe met nieuwe trouwplannen. Nu is de jongen natuurlijk te veel. Hij is de laatste maanden bij zijn grootmoeder, een door en door fatsoenlijke vrouw. Ze heeft hem zoo pas zelf gebracht. Hij komt van school No.... uit de .... straat. Maar daar draaide hij geregeld stukjes. 't Gewone liedje hé, geen toezicht thuis! En 't was voor dat mensch, dat zelf nog uit werken gaat, te ver, om hem geregeld te brengen. Daarom heeft ze overplaatsing gevraagd en nu is ze vol moed, dat 't hier beter zal gaan. Ze woont hier vlak bij, en wil hem elken morgen brengen.”

Ik zucht even. 'k Heb meer ervaring op dat gebied. Maar enfin, we zullen 't met Chris moeten probeeren.

't Hoofd, heeft zijn taak volbracht en laat den nieuweling bij mij achter. En ik zoek met nauwgezetheid een plaats voor hem in de volle klas.

Neen, niet op de achterste rij; ook niet naast Jantje Kroeze, dat gaat geen twee dagen goed. Vooraan dan maar? Nee, die bank is te klein voor hem, en daar zit hij ook de kleinere jongens achter hem in den weg. Ten slotte vind ik toch een schikking, die me zoowat bevredigt.

En dan kan eindelijk de wagen weer voortrollen.


Natuurlijk heeft de nieuwe leerling dien morgen m'n volle aandacht. 't Begint ten minste goed: hij valt als een wolf op zijn sommen aan. Rekenen kan hij gelukkig; maar als ik hem moeilijker werk geef, blijkt het, dat hij toch niet in een hoogere klas past. In godsnaam, dan moet hij maar hier blijven.

Als de bel gaat voor 't speelkwartier, regent het, dat het giet. Dat wordt dus binnen blijven.

„Krijg je leien maar, dan mag je wat gaan teekenen.”

Vijf minuten later kijk ik eens over de gebogen hoofden heen. Mijn troepje is vol animo bezig. Sommigen zitten met het ernstigste gezicht te teekenen; 't voorhoofd in rimpels getrokken, den mond half open, 't puntje van hun tong er even uit; anderen krassen maar wat, of maken de teekening die op 't bord staat nog maar eens na. Zelfs zijn er een paar, wier picturale aanleg zoo gering is, dat ze er de voorkeur aan geven, hun lei vol te krabbelen met tafels, of uit 't hoofd een versje over te schrijven.

Ik kijk eens naar Chris; hij zit te teekenen, of hij 't voor z'n brood doet, met een kleur van opwinding. Alle jongens om hem heen hangen over zijn lei, een en al aandacht. En al teekenend geeft hij de verklaring er gratis bij. 'k Word ook nieuwsgierig, drentel eens door de rijen, blijf achter hem staan.

restoring your place…

fetching the rest…

Read next

  • De Ellendigen (Deel 5 van 5)Victor Hugo
    Javert heeft zijn hele leven naar de regel geleefd, en in dit laatste deel, tussen de barricade en Valjeans lange tocht door de riolen van Parijs, geeft de regel hem geen antwoord meer.
  • De Leeuw van VlaanderenHendrik Conscience
    Van de vele historische romans van Conscience is dit die over 1302. De Brugse wever Pieter de Coninck, Jan Breydel en Robrecht van Bethune, de Leeuw uit de titel, voeren Vlaanderen tegen Frankrijk naar de slag bij Groeninge.
  • De Lotgevallen van Tom SawyerMark Twain
    Tom Sawyer heeft zijn vrienden zover gekregen dat ze zijn schutting witten en is weggelopen om met Huck Finn zeerover te spelen. Maar om middernacht hebben hij en Huck op het kerkhof een moord gezien, en de verkeerde man krijgt de schuld.
blurbs generated with AI

generated once from each book's title and author, then stored. they can be wrong.

—

thank you for reading

Kinderen uit m'n klas by P. J. Cohen de Vries. The text is in the US public domain, digitized by Project Gutenberg’s volunteers and served from our own copy.

Narrated by Bianca Kramer for LibriVox, also public domain.

tale.fyi